Last posts on indiens d'amérique

Totémistes

2021-06-01T11:48:00+02:00

C'est la première fois que je lis ce mot de "totémiste" et c'est sur cette série de six images Liebig sur les peuples indiens d'Amérique. On y croise Les Zuni, les Hopi et les Navajo. Comme d'habitude pour les images publicitaires. Format 11 x 7 cm.

Een les van de Indianen: massa immigratie kan levensgevaarlijk zijn

2016-03-19T09:24:46+01:00

De Indianen en wij

In Gent loopt deze dagen in het Provinciaal Cultuur Centrum Caermerklooster een tentoonstelling die de naam kreeg: The call of the Rockies- Pieter Jan De Smet en de Indiaanse tragedie.

Deze korte reactie is bedoeld voor wie haar bezoekt of belangstelling voor het onderwerp koestert.

Een les van de Indianen: massa immigratie kan levensgevaarlijk zijn

Mevrouw, mijnheer,

Uw bezoek aan deze tentoonstelling of uw interesse voor het onderwerp ervan bewijst uw belangstelling en respect voor de Indiaanse volkeren die eeuwenlang op eigen grond hun eigen identiteit en cultuur in de prachtige natuur van het Rotsgebergte en van de uitgestrekte Amerikaanse prairie in volle vrijheid konden beleven.

In de negentiende eeuw werden ze echter systematisch onder de voet gelopen door een massa migranten uit gans de wereld maar voornamelijk uit Europa. Mensen die op de vlucht waren voor armoede, hongersnood, vervolgingen om godsdienstige en/of politieke opvattingen, epidemieën, de oorlog etc. etc. Kortom mensen die meestal goede redenen hadden om hun land te verlaten maar waarvan de stroom de oorspronkelijke inwoners van wat nu de VS zijn, letterlijk overspoelde. Deze laatste hadden dit in het begin zeker niet zien aankomen vermits ze er zelf mee instemden om grond te verkopen aan die nieuwkomers van overzee die ze plots aan hun kusten hadden zien verschijnen Peter Minuit betaalde de Lenape-Indianen met goederen die een waarde van 60 florijnen hadden (ongeveer 700 euro) om het eiland Manhattan te kopen en er vervolgens in naam van de republiek der Verenigde Nederlanden Nieuw-Amsterdam te stichten.

Vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw, toen de migratie tsunami steeds verder naar het westen trok, was het lot van de Indianen bezegeld. Ze werden systematisch van hun gronden verjaagd, bizons die de basisvoeding van bepaalde stammen waren, werden massaal uitgeroeid en vaak de Indianen zelf ook. Uiteindelijk kwamen ze in reservaten terecht die hen door de bezetters van hun land werden toebedeeld. Op enkele uitzonderingen na leiden ze er een soort vegetatief en vrij doelloos bestaan. Hun oorspronkelijke cultuur wordt er bovendien gereduceerd tot een soort folklore waarmee toeristen kunnen worden geëntertaind en soms zelfs tot min of meer spectaculaire circusattracties (dat was al zo in de tijd van Buffalo Bill). De Indianen werden overigens nooit opgenomen in de Amerikaanse melting pot maatschappij want in die smeltkroes van immigranten van over gans de wereld horen zij als enige echte autochtonen niet thuis.

Kortom: de Indianen hebben ondervonden hoe nefast de gevolgen van een massa-immigratie kunnen zijn.

Vandaag de dag wordt ook ons Europa geconfronteerd met een steeds maar aanzwellende stroom van vluchtelingen en migranten die naar verluidt ook meestal goede redenen hebben om hun land te verlaten. Onze situatie is nog niet zo erg als deze die de Indianen hebben meegemaakt maar ze wordt toch met de dag nijpender. Hoog tijd dus om lessen te trekken uit de tragische ervaringen van de volkeren uit het Rotsgebergte en de prairie en dus te eisen dat de grenzen van Europa streng en zorgvuldig zouden worden bewaakt. We mogen ook zeker niet toegeven aan de sentimentele chantage waarmee we steeds worden geconfronteerd. Het is immers al lang duidelijk: “Wir schaffen das nicht”. Als solidariteit met vluchtelingen in nood een menselijke plicht is, dan is het voor deze mensen veel beter zo dicht mogelijk bij hun land van oorsprong te worden opgevangen. Van vluchtelingen mag immers verwacht worden dat zij naar hun vaderland zullen terugkeren zodra dit mogelijk zal zijn.

Francis Van den Eynde

UN ALBUM EGOÏSTE

2014-11-05T09:00:00+01:00

Je répare ici une injustice : quelques artistes de la photo ont été évincés des lieu et place qui leur revenaient dans l'ordre alphabétique, et ce pour la raison ô combien futile de quelques vaines vitupérations tonitruées à l'encontre de M. Arcon, depuis les profondeurs d'un crétinisme assumé et revendiqué. Qu'on se rassure, l'art contemporain s'en est déjà remis.

Pour le choix des clichés, c'est toujours mon goût personnel qui en assume tranquillement le total arbitraire.

EDWARD S. CURTIS

FRANK HORVATH

FELIX TOURNACHON, DIT "NADAR"

CHARLES NÈGRE

La tête supportant le haut-de-forme est celle d'Henri Le Sercq, autre photographe. La gargouille est signée Viollet-le-Duc.

ALFRED STIEGLITZ

UN ALBUM EGOÏSTE

2014-10-20T09:00:00+02:00

EDWARD SHERIFF CURTIS

La seconde mort de Géronimo

2011-05-04T12:21:00+02:00

Geronimo, c’est un cri de gamin s’élançant bras levé, armé d’un arc de noisetier à l’attaque d’ennemis imaginaires.
Geronimo, c’est un chaman Apache devenu chef de guerre.
Geronimo, c'est un grand résistant face à un génocide (y a pas d'autre mot).
Geronimo, aujourd’hui c’est le nom de code donné par la CIA à la cible Ben Laden.

M’est avis que ces gens là n’ont pas vraiment le sens de l’à-propos.

Géronimo, 1898. Crédit : F.A. Rinehart, Omaha.

Géronimo, 1904. Crédit : H.W. Wyman. Colorado.

Géronimo, 1901. Crédit : C.D. Arnold.

Géronimo, 1903. Crédit : Collins & Green, Oklahoma.

Géronimo, 1907. Crédit : A.B. Canady.

Géronimo, 1906. Crédit : library of Congress.

Géronimo, 1904. Crédit : H. Wyman

Géronimo et deux de ses nièces, ± 1900. Crédit : Library of Congress.

Géronimo. Crédit : Library of Congress.